کجا بــودي وقتي برات شکستـم             يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد            داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات            شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم            عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم            هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم            نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت           خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد           امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم           سوختم و از غمت خاکستر شدم

                               خنده واسه هميشه از لبـام رفت

                          رسيدن از مرمر رويــاهـــــام رفت

لطفا بدون نظر نرید

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

همیشه عاشق شعر هایی بودم که توش با کلمه چشم بازی

شده . نمی دونم چرا ؟ ولی همینو میدونم که چشم در راه

عاشقی نقش بزرگی ایفا می کنه . این سومین شعری است

که از "چشمهای تو " تو وبلاگم می ذارم از آرش سپهری : 

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

                                              نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم

                                             دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو

و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را

                                         اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم

                                               به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله

                                           و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

ای یار کجایی که در آغوش نه ای

امشب بر ما نشسته چون دوش نه ای

ای سرو روان و راحت نفس روان

هر چند که غایبی فراموش نه ای

  ۱۰۰۰ مرتبه ۹۰۰ جمله عاشقانه را روزی۸۰۰ جای مختلف

       به۷۰۰ زبان و پیش ۶۰۰ نفر فریاد زدم۵۰۰ تای آن رادر۴۰۰ جمله

           گنجاندم و به ۳۰۰زبان در۲۰۰برگ ترجمه کردم ۱۰۰تای آن را۹۰روز

                 روزی۸۰ مرتبه برای تو خواندم۷۰ تای آن را آموختم وبیش از۶۰تای آنرا  

                 تجربه کردم و ۵۰غروب را از ۴۰سمت به نظاره نشستم در ماه

         ۳۰روزه،بیشتر از۲۰روز ۱۰ باراز تو ۹سوال کردم ۸ سوال من را

     ۷ مرتبه  در۶ روز جواب دادی .با ۵ واسطه ۴ دفعه تو را ۳ جا

 دعوت کردم ۲ ساعت خواهــــش کردم  یک بار گفتی:

                            (((((( دوستت دارم ))))))

نازنین اگر من از سفر عشق بر نگشتم به صاحب

نظران مراسم بسپار ،

که مرا در تابوت سیاهی بگذارند که همه بدانند که

هر چه سیاهی بود کشیدم ،

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند

چیزی با خود از دنیا نبردم ،

زبانم را از دهانم در آورید و با تیغ زخمش کنید که

همه بدانند با زخم زبان از دنیا رفته ام ،

چشمانم را باز بگذارید که همه بدانند چشم انتظار

کسی بودم ،

قفسی با مرغ عشق بر سر قبرم بگذارید که همه

بدانند مجنونی اسیر بودم

ودر آخر تکه یخ صلیبی شکلی برسر قبرم بگذارید تا

در هنگام طلوع خورشید به جای مادرم برایم اشک

بریزد .

سایه ها سنگین است ،

                                 لاله ها بی رنگن،

                                             امتداد شب ظلمتی

تازه میروید،

                                                شب بی

ستاره میماند،

        دشت ها تنهایند ،

      بوسه ها سردی خود را تا دامن

آفتاب میکشانند

بانی این همه علت فقط و فقط تنهاییست .

پس بیایید با هم سایه ی شب را با رنگ لاله ها در

پی یک دشت با سو سوی آن ستاره به یک بوسه

پیوند زنیم تا که شاید خورشید دو باره بیدار شود

سایه ها سنگین است ،

                                 لاله ها بی رنگن،

                                             امتداد شب ظلمتی

تازه میروید،

                                                               شب بی

ستاره میماند،

                                         دشت ها تنهایند ،

                       بوسه ها سردی خود را تا دامن

آفتاب میکشانند

بانی این همه علت فقط و فقط تنهاییست .

پس بیایید با هم سایه ی شب را با رنگ لاله ها در

پی یک دشت با سو سوی آن ستاره به یک بوسه

پ

یوند زنیم تا که شاید خورشید دو باره بیدار شود